Η Μαρινέλλα (Θεσσαλονίκη, 19 Μαΐου 1938 — Αθήνα, 28 Μαρτίου 2026), κατά κόσμον Κυριακή Παπαδοπούλου, ήταν διακεκριμένη Ελληνίδα τραγουδίστρια του λαϊκού τραγουδιού, η οποία στην πολυετή καριέρα της ερμήνευσε μουσικές δημιουργίες από διαφορετικά μουσικά είδη.
Τραγούδησε επαγγελματικά επί 68 συναπτά έτη, από το 1956 έως το 2024, ενώ είχε κυκλοφορήσει πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων γνώρισαν εμπορική επιτυχία. Η μουσική καριέρα της τερματίστηκε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2024 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, όταν επί σκηνής υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και κατέρρευσε. Η Μαρινέλλα ήταν διάσημη κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά η πορεία της είχε επίσης διεθνή αναγνώριση και επιτυχία.
Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ «Γοργόνες και Μάγκες» και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας συμφώνησε με την εκλογή αυτή και της έγραψε ένα τραγούδι μοντέρνο, το «Πες Μου Πού Πας».
Όταν όμως άκουσε το τραγούδι ο Δαλιανίδης, έδειξε δυσαρεστημένος. Ήθελε ένα τραγούδι που να μην το έχει φανταστεί κανείς. Ένα τραγούδι που να ξαφνιάσει. Έτσι λοιπόν γράφτηκε από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε Πέτρα».
Όσο για το μοντέρνο τραγούδι, που επίσης τους στίχους είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μίμης Πλέσσας το έδωσε στη Βίκυ Λέανδρος. Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει.
Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο και να το τραγουδήσει.
Το είπε μια φορά, δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο. Αυτή η ηχογράφηση ακούγεται στην ταινία ακόμη και σήμερα, και είναι αυτή που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στη Μαρινέλλα για το ξεκίνημα της προσωπικής της καριέρας.
Στίχοι
Άνοιξε πέτρα να κλειστώ
Ήλιοσ να μη ήλιοσ να μη με βλέπει
Αντί για νύφη πρέπει
Πρέπει στα μαύρα να ντυθώ
Άνοιξε πέτρα για να μπω
Χάνω τον άντρα που αγαπώ
Νύχτα κατέβα απ' τα βουνά
Νύχτα μαυροφορούσα
Ο άντρασ που αγαπούσα
Τώρα για άλληνε πονά
Νύχτα κατέβα απ' τα βουνά
Μέρα να μη με δει ξανά
Μπάτε κορίτσια στο χορό
Κι αφήστε με μονάχη
Κόπηκα σαν το στάχυ
Και τώρα τρέμω σαν φτερό
Μπάτε κορίτσια στο χορό
Έχασα αυτόν που καρτερώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου